Dawidia chińska – wprowadzenie do gatunku
Dawidia chińska, znana również jako drzewo chusteczkowe, to niezwykle efektowne drzewo należące do rodziny błotniowatych. Jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju dawidia (Davidia). Jego naturalny zasięg obejmuje południową część Chin, gdzie występuje w rzadkich populacjach w prowincjach takich jak Kuejczou, Hubei, Hunan, Syczuan i Junnan. Drzewo to rośnie w mieszanych lasach górskich na wysokościach od 1100 do 2600 m n.p.m. Ze względu na swoją rzadkość w naturze, dawidia chińska została umieszczona w Czerwonej Księdze Roślin Chin. Dzięki swoim efektownym białym podsadkom jest często sadzona jako roślina ozdobna.
Morfologia dawidii chińskiej
Pokrój drzewa
Dawidia chińska może osiągać wysokość do 20 metrów w swoim naturalnym środowisku, podczas gdy w warunkach Europy Środkowej zwykle dorasta do około 10 metrów. Charakteryzuje się szeroką, rozłożystą koroną, co czyni ją wyjątkowym elementem krajobrazu. Jej imponujące wymiary sprawiają, że jest często wybierana do większych ogrodów i parków.
Liście
Liście dawidii są opadające na zimę i skrętoległe. Osadzone są na czerwonych ogonkach o długości od 3,5 do 7 cm. Blaszka liściowa ma jasnozielony kolor i błyszczącą powierzchnię. Jest szeroka i okrągłojajowata, z sercowatą nasadą oraz zaostrzonym szczytem. Brzegi liści są ząbkowano-piłkowane. Osiągają one długość od 8 do 15 cm oraz szerokość od 7 do 12 cm. Od spodu liście są gęsto owłosione, a ich wyraźne użyłkowanie nadaje im charakterystyczny wygląd.
Kwiaty
Kwiaty dawidii chińskiej rozwijają się w miesiącach maju i czerwcu. Zebrane są w główki kwiatostanowe, gdzie jeden szczytowy kwiat jest żeński lub obupłciowy, podczas gdy pozostałe to kwiaty męskie. Kwiaty męskie mają od 1 do 7 pręcików z nagimi nitkami oraz czerwonymi pylnikami, a także są pozbawione płatków. Kwiat płodny wyróżnia się drobnymi, nierównymi listkami okwiatu. Zalążnia jest dolna i składa się z 6-10 komór, a każda komora zawiera pojedynczy zalążek. Kuliste kwiatostany wspierane są przez dwie białe, zrośnięte podsadki osiągające długość do 20 cm. Drzewa zazwyczaj zakwitają po osiągnięciu około 20 roku życia.
Owoce
Owoce dawidii chińskiej to jajowate lub elipsoidalne pestkowce o purpurowo-zielonej lub jasnobrązowej barwie z żółtymi punktami. Mają mięsisty mezokarp oraz twardy endokarp i zawierają od 3 do 5 nasion. Owoce te są interesujące nie tylko ze względu na swoją formę, ale także na sposób ich rozprzestrzeniania się w środowisku naturalnym.
Zastosowanie dawidii chińskiej
Dawidia chińska jest przede wszystkim rośliną ozdobną, która wyróżnia się zwłaszcza podczas okresu obfitego kwitnienia. Jej efektowne białe podsadki oraz charakterystyczne liście sprawiają, że jest ceniona przez ogrodników i kolekcjonerów roślin. W wielu krajach, zwłaszcza w Europie i Ameryce Północnej, stała się popularnym elementem ogrodów botanicznych oraz parków miejskich.
Uprawa dawidii chińskiej
Wymagania uprawowe
Młode pędy dawidii są podatne na uszkodzenia spowodowane mrozem, dlatego młode rośliny do piątego roku życia powinny być zabezpieczane przed zimnymi temperaturami. Jednak starsze drzewa wykazują odporność na mróz. Gatunek ten preferuje miejsca ciepłe i słoneczne oraz osłonięte od wiatru. W Polsce zaleca się jego uprawę jedynie w zachodniej części kraju ze względu na łagodniejsze warunki klimatyczne.
Dawidia chińska wymaga gleb świeżych oraz żyznych i próchnicznych podłoży. Nie toleruje długotrwałej suszy, dlatego istotne jest zapewnienie jej odpowiedniego nawodnienia szczególnie w okresie letnim.
Rozmnażanie
Rozmnażanie dawidii chińskiej może odbywać się wegetatywnie poprzez sadzonki zielone latem oraz poprzez siew nasion bezpośrednio po ich zbiorze do skrzynek lub inspektów. Nasiona wymagają jarowizacji zimowej przed wysiewem, co umożliwia ich kiełkowanie w czerwcu następnego roku. Warto zaznaczyć, że drzewa rosnące w Polsce potrafią zawiązywać nasiona zdolne do kiełkowania, co czyni je interesującym gatunkiem dla ogrodników.
Podsumowanie
Dawidia chińska to niezwykłe drzewo o pięknych kwiatach i interesującej morfologii, które znalazło swoje miejsce zarówno w naturze południowych Chin, jak i w europejskich ogrodach jako roślina ozdobna. Dzięki swoim unikalnym cechom przyciąga uwagę miłośników flory oraz stanowi doskonały element każdego ogrodu czy parku. Wymaga jednak odpowiednich warunków uprawowych oraz dbałości o młode rośliny, aby mogła pięknie prezentować się przez wiele lat.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).